Vandaag voor het eerst in ons DSM kantoor in Jakarta geweest waar ik gastvrij verwelkomd ben door de collega’s. De taxirit van het hotel tot aan het kantoor duurde ongeveer 30 minuten en was weer een hele beleving op zich. De terugreis heb ik gebruik mogen maken van de privé chauffeur van onze lokale manager, die beschikbaar was. Gelukkig is tegelijkertijd ook geregeld dat hij mij morgen ook weer komt ophalen vanaf het hotel. (Voor de kosten hoef je het overigens niet te laten, omdat een ritje naar het werk ongeveer 20.000 Roepiah kost (EUR 1,50)). Het is in ieder geval een stuk comfortabeler.

 

Het rijden in Jakarta is een hele belevenis op zich en lijkt wel een waar ‘wild-west’. Ondanks dat er verkeersregels zijn en er belijning op de weg staat, gaat alles kris kras door elkaar heen. Diegene die het hardste drukt en toetert zal er ook als eerste zijn. Vooral de combinatie van taxi’s, bussen en brommers, die letterlijk iedere 20cm asvalt benutten zodra er plek ontstaat geeft een uniek beeld.

 

Ik ben zojuist nog even kort naar de Pasaraya Mall geweest, welke hier op 20 minuten rijden (incl file) vandaan ligt. Deze, volgens de inwoners zelf, kleine Mall, bestaat uit drie gebouwen die zich elk kunnen meten met de V&D/Bijenkorf combinatie in Maastricht. Alle drie de gebouwen zijn circa 9 verdiepingen hoog…

 

Wellicht dat ik morgen eens ga kijken bij de Pontok Indah Mall, die hier als groot betiteld wordt. Dit wekt dan toch mijn interesse.

 

Het schijnt dat een gemiddeld maandsalaris hier zo’n 500.000 rupiah is, hetgeen overeenkomt met zo’n EUR 37,50, Dit verklaar wellicht waarom je hier voor ongeveer EUR 1,- per rit een taxi kunt nemen naar een shopping mall.

 

Ondanks de lage salarissen is de enorme behulpzaamheid van de mensen hier erg opvallend. De mensen hier verdienen niet veel geld, maar t.o.v. de Nederlanders hebben de Indonesiërs extreem veel oog voor detail en service. De alertheid waarbij in het restaurant opgelet wordt om je als klant tevreden te stellen zou een voorbeeld mogen zijn voor de Nederlandse horeca, waar je tegen menig ontevreden gezicht van een serveerster mag opkijken.